الیگودرز

از ویکی‌سفر، راهنمای آزاد سفر
پرش به ناوبری پرش به جستجو


آنچه باید بدانید[ویرایش]

پس از اجرای طرح انتقال آب از الیگودرز در شرق استان لرستان به قم که رسانه‌های ایران از آن با عنوان کلی و مبهم «طرح انتقال آب از سرشاخه‌های دز به قم» نام می‌برند، شهرستان الیگودرز اکنون تأمین کننده اصلی آب مصرفی (شرب، صنعتی، کشاورزی) شهرهای خوانسار، گلپایگان، خمین، محلات، نیم ور، سلفچگان و قم می‌باشد.

ورود[ویرایش]

با هواپیما[ویرایش]

تاکنون فرودگاه در این شهر احداث نشده است ، اما انتظار می رود تا در آینده با رشد جمعیت و تغییر نگرش مردم در ارتباط با مسافرت های هوایی و همکاری مسئولان در رابطه با صنعت گردشگری در این شهر نیز حداقل یک فرودگاه کوچک مسافرتی داخلی ایجاد گردد .

نا گفته نماند که در این شهر حتی بالگرد هم وجود ندارد و علاوه بر آن حتی یک ایستگاه مناسب جهت فرود و پرواز بالگردهای امداد و نجات هلال احمر که معمولا در فصل زمستان از آنها در جهت امدادرسانی به روستاییان و افراد گرفتار در برف و یخبندان در مناطق کوهستانی جنوب شهرستان استفاده می شود وجود ندارد.

با قطار[ویرایش]

نزدیک‌ترین ایستگاه راه‌آهن در ۲۲ کیلومتری الیگودرز و در شهر ازنا واقع شده که در سر راه مسیر خوزستان به تهران است. هم اکنون طرح ملی خط راه آهن اصفهان -داران - الیگودرز - ازنا کم و بیش در حال اجرا می باشد که اگر راه‌اندازی شود حداقل یک ایستگاه در جنوب شهر الیگودرز در حوالی بیمارستان جدید ۱۰۰ تختی الیگودرز ایجاد خواهد شد.

با ماشین[ویرایش]

شهرستان الیگودرز به دلیل موقعیت منحصر به فرد جغرافیایی که دارد و هم زمان پنج استان کشور ( لرستان ، اصفهان ، چهارمحال و بختیاری ، خوزستان ، مرکزی )را به هم مرتبط می کند از اهمیت ویژه ای برخوردار است و از همه ی این استان ها راه ارتباطی دارد که با اتوبوس و مینی بوس به صورت مستقیم می توان به این شهر سفر کرد اما راه هایی که از جنوب این شهرستان به استانهای خوزستان و چهارمحال و بختیاری منتهی می شوند تقریبا صعب العبور می باشند که باید از وسائط نقلیه مناسب مانند خودرو های شاسی بلند استفاده کرد . اما راه های روستایی اکثرا آسفالت می باشند که به راحتی می توان در آنها رانندگی کرد . نکته قابل توجه این است که به دلیل کوهستانی بودن منطقه و برف گیر بودن جاده های روستایی جنوب شهر زنجیر چرخ وسیله ای کاملا ضروری محسوب می شود که باید با خود همراه داشته باشید . و باید دانست که این‌ شهر دروازه ی بین کلیه ی استان های شرقی و غربی وشور محسوب میشود و اکثر افرادی که قصد عزیمت از شرق به غرب و یا از غرب به شرق کشور را داشته باشند (از استان های میانی کشور ) حتما باید از این شهر عبور کنند و کماکان اکثریت جمعیت ایران با نام این شهر و خصوصیات کلی آن آشنا هستند.

با اتوبوس[ویرایش]

این شهر یا به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم شبانه روز میزبان اتوبوس های مسافرتی می باشد بدین صورت که یا مقصد نهایی اتوبوس ها خود این شهر می باشد که مسافران نهایتاً در ترمینال بزرگ شهر از اتوبوس خود پیاده شده و وارد شهر میشوند ، یا اینکه اتوبوس هایی که از غرب به شرق کشور یا بلعکس از شهر عبور میکنند می توانند افراد و مسافرانی که قصد آمدن به این شهر را دارند را بر سر راه خود در میادین ورودی شهر برسانند و از آنجا به بعد مسافران برای ادامه سفر خود از تاکسی ها و مینی بوس های درون شهری استفاده کنند .

گشتن در الیگودرز[ویرایش]

با اتوبوس[ویرایش]

شهرستان الیگودرز اتوبوس‌رانی داخلی کوچکی دارد، تنها ۳ اتوبوس بیشتر دارا نیست که تنها ۳ مسیر خاص را طی می کنند.

با مترو[ویرایش]

در ایران فقط چند کلانشهر دارای خطوط مترو می باشند ، یعنی بیش از ۹۹ درصد شهر های ایران فاقد خطوط مترو هستند که شهر الیگودرز هم از این امر مستثنا نیست یعنی این شهر نیز مترو ندارد .

با تاکسی[ویرایش]

در این شهر از نظر حمل و نقل عمومی تاکسی رانی حرف اول را می‌زند یعنی اصل و اساس حمل و نقل در این شهر تاکسی می‌باشد، به دو دلیل عمده: نخست اینکه اکثریت جامعه شهری این شهر وسائط نقلیه شخصی ندارند و دوم اینکه در این شهر حمل و نقل عمومی تقریباً فقط با تاکسی امکان‌پذیر است.

با ماشین[ویرایش]

در این شهر به دلیل ترافیک فوق روان ، عریض بودن خیابان ها و کوتاه بودن اکثر مسیر ها بهترین حالت مسافرت درون شهری با خودروهای شخصی می باشد و در سخت ترین و مشکل ترین حالت ممکن با ترافیک گاهی سنگین حداکثر هر مسافرت دورن شهری با خودروی شخصی بین ۱۵ تا ۲۰ دقیقه خواهد بود .

جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]

زیارتگاه‌ها و اماکن مذهبی[ویرایش]

امام زاده محمد بن حسن

موزه‌ها[ویرایش]

مناطق تاریخی[ویرایش]

جاذبه‌های طبیعی[ویرایش]

آبشار آب سفید

دشت لاله های واژگون دالانی

سد حوضیان

منطقه تفریحی سد خان آباد

باید انجام داد[ویرایش]

آموزش[ویرایش]

در این شهرستان خوشبختانه در یخش های مختلف آن امکانات آموزشی خوبی دارد و آموزش ها از مهد و آمادگی کودکان تا تحصیلات تکمیلی انجام می پذیرد و آموزش و پرورش و وزارت علوم در راستای آموزش و یادگیری و به کارگیری علوم مختلف اقدامات خوبی انجام داده اند اما کم و کاستی های خاص خود را نیز به همراه دارد . این شهرستان به لحاظ آموزشی عضو منطقه ۳ محسوب میشود و نیز منطقه ی محروم می باشد چرا که خیلی از امکانات و اختیاراتی که سازمان ها و ادارات و دانشگاه های آموزشی در کلانشهر ها دارند را این گونه مناطق ندارند و این تبعیض قائل شدن بین کلانشهر ها و دیگر شهر های کوچکی که استعداد های درخشان بسیاری دارند امری کاملا غیر منطقی است . در این شهرستان همه نوع آموزشگاهی موجود است تا علاقه مندان بتوانند در رشته های مختلف و مقاطع گوناگون به تحصیلات خود بپردازند اما تنها یک مشکل وجود دارد که در این بین جای سه دانشگاه علوم پزشکی ، دانشگاه دولتی با رشته های گوناگون مهندسی و دانشگاه دولتی فنی و حرفه ای خالیست هر چند که این شهر از لحاظ مختلفی چون موقعیت جغرافیایی و درصد آمار قبولی کنکور در دانشگاه های معتبر دولتی و استعداد های درخشان و نیز ظرفیت فوق العاده ای که از نظر جا و مکان و آب و هوا و امکانات دارد شایسته ی داشتن چنین دانشگاه هاییست که امید است در آینده مسئولان در این رابطه فکری بیندیشند . شاخص ترین آموزشگاه ها؛ دانشگاه فرهنگیان شهیدان میرشاکی دانشکده پرستاری ۱۷ شهریور دانشگاه آزاد اسلامی دانشگاه پیام نور دانشگاه علمی کاربردی دانشگاه علمی کاربردی کارخانه شیشه شهر حوزه علمیه برادران حوزه علمیه خواهران دبیرستان نمونه دولتی پسرانه مهر شهید اسکندری دبیرستان نمونه دولتی دخترانه الزهرا آموزشگاه فنی و حرفه ای واحد برادران آموزشگاه فنی و حرفه ای واحد خواهران و...

پول[ویرایش]

پول یا ارز واحد در این شهر همان واحد ارزی کشور ایران یعنی ریال می باشد که معمولا در ایران و این شهر با کسر یک صفر از آخر هر واحد پولی که بر حسب ریال می باشد آن واحد پولی به تومان تغییر می کند که ساده تر به نظر می رسد که همه مردم با این واحد پولی (تومان ) روزمره سر و کار دارند بجز در بانک ها و ادارات دولتی که فقط از واحد مولی ریال استفاده می کنند .

خرید کردن[ویرایش]

این شهرستان به دلیل تولید کننده بودن محصولات مختلف کشاورزی و نساجی و لبنی و میوه ای و ... شرایط خرید بسیار مناسبی دارد چرا که اولاً اجناس تولید بومی خود منطقه بوده و از اصل بودنشان اطمینان خاطر میتوان داشت دوماً ارزانتر از اجناس خارجی و تولیدی دیگر شهر ها خواهند بود و سوماً به اقتصاد ملی کمک ویژه ای میشود . در این شهر همانند کلانشهر های داخل و خارج از کشور سیتی سنتر وجود ندارد تا هر فرد با یک بار مراجعه به آنجا بتواند تمامی خرید های خود را به یکباره انجام دهد ، اما خوبی دیگری که دارد بازاری دارد در مرکز شهر و در اصلی ترین خیابان شهر که کلاً از اول تا به آخر آن را با پای پیاده می توان حدوداً ۳۰ دقیقه طی کرد البته فقط طی کردن آن بدون وقفه و نیز در این بازار پاساژ های متعددی وجود دارد که بعضی از آنها پاساژ های تخصصی می باشند یعنی تقریبا همه کاسب های ساکن در آن پاساژ مشغول به کسب و کار در یک شغل واحد هستند ، به طور مثال در پاساژ سینای این شهر واقع در ۵۰ متری ضلع شرقی میدان مرکزی شهر ( میدان امام ) شغل واحد، فروشندگی البسه مجلسی و ورزشی میباشد و یا پاساژ امام رضا (ع) شغل واحد ، طلا فروشی می باشد که این هم به نوعی ارزش خود را دارد و میتوان گفت که کلیه واحد های صنفی گوناگون در بازار این شهر پراکنده هستند و شما در هر مکانی از بازار شهر باشید و چیزی را فراموش کرده باشید می توانید فوراً از همان مکانی که قرار دارید تهیه کنید بدون آنکه بخواهید به مرکز و یا بازار تخصصی آن بروید .

در این شهرستان اغلام زیر عموما تولید بومی و محلی و از سوغات های شهر محسوب میشوند:

  • عسل
  • کشک
  • پنیر
  • ماست
  • کره
  • روغن محلی
  • ترخینه
  • گیاهان دارویی و خوراکی مخصوص منطقه زاگرس مرکزی
  • قارچ کوهی
  • کرفس کوهی
  • ریواس
  • خیار
  • گوجه
  • گندم
  • جو
  • سیب
  • انار
  • گردو
  • به
  • انگور
  • چغندر قند
  • هویج
  • سبزیجات
  • بادنجان
  • کدو
  • گل محمدی
  • عدس
  • نخود
  • لوبیا
  • آلبالو
  • گیلاس
  • زردآلو
  • بادام درختی
  • سنجد
  • زالزالک
  • بادام و گردوی کوهی
  • گیوه و لباس بختیاری مردانه و زنانه
  • ماهی قزل آلا
  • و...

خوردن[ویرایش]

در این شهر که بیش از ۹۰ درصد جمعیت آن بختیاری نشین هستند و آداب و رسوم و عقاید و افکار خاص خود را دارند از احاظ خورد و خوراک هیچ گاه با شکم گرسنه نخواهند خوابید ، چون همه ی آنها حداقل خود تولید کننده ی یک نوع محصول خوراکی هستند و صله رحمی که در بین این قومیت وجود دارد اجازه آنکه کسی بخواهد شب گرسنه بخوابد را نمیدهد و خوشبختانه جو صمیمی بین مردم منطقه و فامیل بودن اکثریت آنها باعث میشود همه از احوالات روزمره ی هم خبر داشته باشند و به کمک و یاری هم بشتابند .

در این شهر غذا های مرسوم به شرح زیر هستند:

  • کباب بختیاری
  • جوجه کباب بختیاری
  • کباب شیشک کامل
  • آش دوغ
  • آش رشته
  • آش ترخینه
  • آش بلغور گندم (آش اروش )
  • آب گوشت
  • و غذا های محلی دیگر

اما باید گفت که در این شهر و دیگر شهرهای بختیاری نشین با این که قیمت ها فوق العاده زیاد شده اند و گاهاً بعضی ها دیگر قادر به خرید حتی یک کیلوگرم گوشت هم نیستند اما این قوم از هر چه بگذرند از خوردن کباب بختیاری هفته ای یک بار هیچگاه نخواهند گذشت ، خواه درآمد داشته باشند یا خیر .

بودجه[ویرایش]

بودجه خانوارهای ساکن این شهر اغلب از طریق کشاورزی و دامداری حاصل میشود که متاسفانه تمام زحمات را ایشان میکشند اما سود های کلان را دلالان محصولات کشاورزی و دامی میبرند که اصلاً شایست نیست چنین کاری ولی متاسفانه ته تنها در این شهر بلکه در کل کشور این مشکل طاقت فرسا قد علم کرده است و کسی قادر به برچیدن این مشکل نیست جز با اقدام و عمل مسئولان.


قیمت مناسب[ویرایش]

همان طور که گفته شد در این شهر چون بیشتر محصولات تولید بومی و محلی هستند از قیمت پایینی برخوردارند .

قیمت بالا[ویرایش]

در این شهر چون هنوز صنایع پیشرفته زیادی راه اندازی نشده است یکسری از اقلام مصرفی و مورد نیاز که در داخل این شهرستان تولید نمیشوند گاهاً آنقدر گران هستند که افراد قادر به تهیه و خرید آن نیستند .

نوشیدن[ویرایش]

در این شهر نوشیدنی خاصی که بخواهد فقط مخصوص این منطقه باشد و یا اینکه همه به نوعی از آن استفاده کنند وجود ندارد ، اما غالب مصرف نوشیدنی در شهر نوشابه و نوشدنی های گازدار هست و در روستاهای شهرستان شیر تازه ای که خودشان از گاو تهیه کرده اند می باشد ، که باید خاطر نشان شد یکی از دلایل سالم تر بودن روستاییان نسبت به شهرنشینان همین امر هست ، همچنین باید خاطر نشان شد که در سطح شهر تریا ها و سالنهای پذیرایی وجود دارد که نوشیدنی های گرم و سرد مختلفی را آماده پذیرایی میکنند . اما در رابطه با قیمت نوشیدنی ها باید گفت که نوشیدنی های بسته بندی کارخانه ها قیمت ثابت دارند اما نوشیدنی های دست ساز گاهاً قیمت های بالایی دارند که گاهی اوقات اصلاً به صرفه نیست که بخواهید نوشیدنی از بیرون منزل تهیه کنید .

خواب[ویرایش]

قیمت مناسب[ویرایش]

برای اقامت در شهر الیگودرز چندین مسافرخانه و یک هتل به نام جهانگردی در بلوار شرقی این شهر وجود دارد که برای اقامت و در حد رفع نیاز مناسب هستند اما انتظار یک هتل بسیار مجلل یا لوکسی را نداشته باشید زیرا متاسفانه الیگودرز نیز مانند بسیاری از شهرهای ایران رنگ پیشرفت آنچنانی به خود ندیده و این جای تاسف برای مسئولین این شهر دارد.

قیمت بالا[ویرایش]

ارتباطات[ویرایش]

تلفن[ویرایش]

پیش‌شماره تلفن الیگودرز ۰۶۶ بود؛ اخیرا با هماهنگ شدن شماره‌های استانی پیش‌شماره (سه رقم) همه تلفن‌ها به : ۴۳۳ تغییر کرد

اینترنت[ویرایش]

اغلب شرکت‌های ارایه دهنده خدمات اینترنتی در الیگودرز فعال هستند. رایتل آخرین اپراتوری است که برای تلفن همراه فعال شده است. به جز وایمکس بقیه اپراتورها در این شهر پشتیبانی انجام می‌دهند.

امنیت[ویرایش]

شهرستان الیگودرز از امنیت خوبی برخوردار است.

جای بعدی[ویرایش]

33.4004; 49.6928Map mag.png